Twitteren om te twitteren? Nederlandse politiek en Social Media.

Verscheen op 22-03-2010 op Marketingfacts:

De campagne voor de gemeenteraadsverkiezingen is in volle gang, en ook de landelijke verkiezingsstrijd gaat na de val van het kabinet zeer binnenkort oplaaien. Partijen zetten vol in op nieuwe media als Twitter en YouTube, zo blijkt uit deze analyse van NOS: “Twitter en YouTube niet weg te denken bij verkiezingscampagne”. Politici vragen zich echter af of ze grote groepen kiezers bereiken met sociale netwerken, blijkt verder uit een onderzoek van diezelfde NOS. De manier waarop Nederlandse politici sociale media inzetten schiet, in mijn beleving, nog flink te kort. De (lokale) politici hebben de klok wel horen luiden, maar de klepel duidelijk nog niet gevonden.

Geen idee

Met nog 7 dagen tot de gemeenteverkiezingen leert een klein onderzoek dat de kiezers geen idee hebben waar de partijen voor staan en waar de debatten over gaan. Dit komt mede doordat burgers de debatten tussen verschillende (lokale) partijen niet via traditionele media (televisie, dagbladen etc.) kunnen volgen, zoals dat bij de landelijke verkiezingen het geval is. De enige boodschap die door de traditionele massamedia wordt verkondigd is: wanneer de gemeenteverkiezingen plaats vinden, dat de burger moet gaan stemmen en uiteraard het gebruikelijke steun en kritiek nieuws . Maar de grote vraag voor de burger blijft, op wie moeten ze gaan stemmen en waarom?

Standpunten overbrengen

De partijen schieten flink te kort in het overbrengen van hun standpunten aan de burgers. Dit terwijl er vandaag de dag vele mogelijkheden zijn om via nieuwe, sociale media de doelgroep te bereiken. Deze alternatieve kanalen bieden politici handvatten om hun boodschap bij de kiezer over te brengen. Maar dit heeft nog niet het nodige effect opgeleverd. We hebben geen idee wat de slogan van de PvdA, CDA of VVD is. Een politieke partij zou als een merk gezien moeten worden met een authentieke boodschap die zich onderscheid van de rest. Dit heeft Obama tijdens de Amerikaanse verkiezingen goed begrepen. Hij had een duidelijke boodschap ‘Yes We Can’  die hij via nieuwe media kanalen aan zo veel mogelijk mensen communiceerde en waar niemand om heen kon. Zo werd zijn slogan zelfs opgepikt door Will.I.am die een hit maakte op YouTube, zonder dat Obama daar zelf direct initiatief voor heeft genomen. Dit bevestigd de bottom-up structuur die het web 2.0 kenmerkt.

YouTuben en twitteren

Nederlandse politici zijn in navolging van Obama ook flink aan het twitteren, youtuben en bloggen geslagen. Na een vergelijking van berichten die Obama via nieuwe media verspreidt en wat Nederlandse politici het web op ‘gooien’, worden de enorme verschillen al snel duidelijk. Obama was - en is nog steeds - gestructureerd bezig om een specifieke politieke boodschap via verschillende kanalen aan de kiezers duidelijk te maken. Daarentegen brengen Nederlandse politici ons op de hoogte van van alles en nog wat (kinderen, privé-uitjes, frustraties etc.), maar hun politieke boodschap - waar het eigenlijk over zou moeten gaan- komt niet over.

Pootje lichten

Tevens valt op dat Nederlandse politici via Twitter elkaar onderuit halen en met elkaar in debat gaan, terwijl zij via dit medium vooral hun kiezers zouden moeten aanspreken. Vooral Femke Halsema heeft hier een handje van: Nu Pechtold Bos zo de maat neemt mag hem wel even gevraagd worden hoe hij al die jaren Verdonk heeft kunnen steunen. Belangrijk is om te focussen op de burger, door standpunten en oplossingen van de eigen partij te verkondigen, in plaats van de ander te bekritiseren.

Twitteren om te twitteren

Om de inzet van sociale media voor de gemeenteverkiezingen te doen slagen, zoals tijdens de verkiezingscampagne van Barack Obama, is er meer nodig dan enkel linkjes naar het Twitter, Hyves en Facebook profiel van de lijsttrekker. Twitteren om te twitteren heeft geen enkele zin. Belangrijk is om de juiste boodschap bij de kiezer over te brengen zodat dat de kiezer daar zelf iets mee gaat doen. Politieke partijen zouden moeten gaan denken vanuit de netwerkstructuur en het handelingsvermogen van hun potentiële kiezers op het internet. De kiezer zal de volgende berichten niet doorsturen naar hun hele netwerk:

Gevallen met de fiets en daarna lekke band… GOEDEMORGEN :-) [kandidaat-raadslid PvdA Utrecht]
OK. Ik pleur me nu neer op de bank en sta niet meer op tot het schaatsen begint!
[kandidaat-raadslid VVD Eindhoven]
Betere voorbeelden van Tweets die wel aanstoot geven tot actie zijn de volgende:
Alarming study—health care costs increased last year at the fastest rate in 50 years. Help show that Americans want action. http://j.mp/p-n  (Barack Obama)
Of:
D66 Breda: Maak de bibliotheek meer innovatief en een ontmoetingsplek voor mensen. (http://bit.ly/bVoGBq)[D66]

Munitie

Mijn advies: twitter als een politicus en zet nieuwe media in om je standpunten duidelijk te maken en je kiezers te voorzien van argumenten. Gebruik sociale media niet als uitlaatklep voor meningen, frustraties of louter privéactiviteiten, maar als verlengstuk van je campagne of standpunten. Waarom niet iedere morgen 1 tweet met een punt uit het verkiezingsprogramma of een link naar een inhoudelijke slideshow, een blog of digitaal kranten artikel? Op deze manier kun je de volgers en kiezers voorzien van munitie om de partijstandpunten aan te hangen of te verspreiden. Tevens hebben de kiezers op deze manier content waarop ze inhoudelijk kunnen reageren. Zo kan er interactiviteit tussen de kiezer en de politicus ontstaan, waardoor de politiek dichter bij de burger komt te staan. Dat is toch hetgeen wat politici willen bereiken met social media?

Groowup